Merhaba!
Çok ara vermeden yeni bir dizi önerisi ile geri gelmek istedim. Ki aslında bu yazıyı uzun zamandır planlıyordum. Eğer bana güveniyorsanız, bu diziye aşık olup, fena bağımlısı olacaksınız. Ve ben öyle her diziye kendimi kaptıran biri değilimdir. En favori dizilerin hangisi diye sorsalar hemen Lost ve Fringe diye atlarım. Çünkü bu dizileri cidden deli gibi izlemiştim. Hala izlemeye kıyamıyorum. Ve her fırsatta öneriyorum. (Eh, içinizde bu ikisini izlemeyen varsa yazıyı okumayı bırakın ve hemen başlayın!)
Sıra geldi yeni favorime. Prison Break! Dizi baya eski yapımlardan. 4 sezondan oluşuyor. Sizi sıkmayan, kurgusuyla her bölümün sonunda sizi daha çok bağlayan ve süperötesi şaşırtan biri dizi. Birkaç hafta önce benim hayatımı alt üst etti. Aslında birkaç yıl önce ilk bölümünü izlemiştim ama o sıralar hala Lost'un etkisinde olduğumdan olsa gerek pek anlamayıp, sevmemiştim. Daha sonra en yakın arkadaşım tutturdu izleyelim diye. Zaten sezonları indirmiştim. Başladık diziye. Ve işte o an hayattan koptuk. Tüm günüm, zamanım, hayatım Prison Break'le geçti. Kesinlikle izlenilmesi gerekiyor. Tabii siz bilirsiniz de...
Dizinin kurgusu cidden hem çok özgün hem de süper şaşırtmalı.
Micheal Scofield bir mühendistir. Ama hapiste olan abisi
Lincoln'ı kurtarmak için suç işler ve kendisini çok başka bir dünyada bulur.
Fox River, cidden cehennemin somut halidir. Birbirinden beter serseriler, katiller, tecavüzcüler ve para göz gardiyanlar... Hepsini bir arada düşünün. Ama Micheal planını çoktan yapmıştır. Hapise girmeden önce binanın şemasını ve bazı ipuçlarını vücuduna dövme olarak yaptırmıştır. Geriye sadece göze çarpmadan bu yerden abisiyle kaçmak kalıyor. Ama tabii o kadar kolay değil hiçbir şey. Micheal sadece abisiyle kaçmayı planlarken ister istemez bir grup oluşturuyor. Ve inanın bana bu gruba bayılacaksınız. Bir yandan sevip, bir yandan sövüceksiniz. Çünkü herkes birbiri arkasından işler çeviriyor. Hepsi çakal. Hepsi büyük paralar ve bu delikten kaçma peşinde.
Konuyu oturup saatlerce bıkmadan anlatabilirim ama ne yazık ki yazıyla olacak iş değil. Gerçekten izlenmeyi hakkeden bir diziymiş. Zaten Dünya çapında baya sevilmiş. Hala izlenilen biri dizi. Tamamen gerçek hayattan oluşuyor ama o kadar özgün bir kurgusu var ki sıkılmıyorsunuz. Açıkçası bu diziyi izlerken 'iki bölüm izleyip, bırakacağım bugün' diyemedim ve demek istemedim. Hiç bunaltmadığı için canımın istediği kadar izledim. Son sezonda özellikle 9 bölüm arka arkaya izlemişim. Kardeşim dürtüklemese hipnoz olmuş gibi izlemeye devam edecektim.
Bu dizi aynı zamanda birçok kategoriye girebilir. Dram, aksiyon, gizem, aşk, komedi... Her şeyden bir şeyler var. Ah, aşk demişken... Ya öyle güzel bir aşk hikayesi var ki cidden imrendim. :D Micheal Scofield'a aşık olmayacak kız tanımıyorum. O bakışları, keskin zekası, zarifliği, korumacı halleri... Ellerimi yelpaze yapmak zorunda kalıyordum hep. Aşık olduğu kadın da The Walking Dead'in zillisi Lori'ymiş. TWD'de kadından ne kadar nefret ettiysem bu dizide bir o kadar çok sevdim. Buradaki adı
Sara'ydı. Ve öyle güzel bir ikili olmuşlar ki... Hani günümüzdeki dizilerde çiftler ya vıcık vıcık aşk yaşıyıp, löp diye ayrılıyorlar ya da yataktan çıkmak bilmiyorlar ya... Bu dizide açık seçik bir şey bulmak imkansız. Saf aşkı bulabilirsiniz. Ki bu diziye daha çok renk ve özgünlük katmış. Kocaman bir artı daha!
Dizideki karakterlerden bahsedersem... Her türden var. Psikopat olanı mı dersin dosttan öte kardeşliğe adım atan mı dersin... Müthiş bir ekip kurmuşlar. Karakterleri canlandıran oyuncuları ayakta alkışlamak istiyorum. Bu kadar mı mükemmel rol yapılır. Nedense bu dizide oyuncuların performanslarını takip edip, takdir ettim. Resmen gerçeklermiş de gerçek bir şeyi yakınlarından izliyormuşum gibi hissettim.
Micheal-Sara çiftine yanıp tutuşacaksınız.
Micheal-Fernando dostluğuna imreneceksiniz,
T-Bag ve Bellick'e süperötesi kıl olabilirsiniz.
Ajan Mahone ve Ajan Kellerman sinir krizlerine sokacaktır büyük ihtimalle.
Gretchen'ın güzelliğine kapılmayın, tam bir şeytandır kendileri.
Ajan Don'ı nedensizce sevdim. Micheal'ın abisi olmasına rağmen Lincoln'a gıcık olabilirisiniz. Bir karakter bu kadar odun olmamalı! Ay, resmen dedikodularını yapıyorum şuanda. İçimi döktüm. Diziyi izleyenler varsa yanıma uğrasınlar. İçimdekileri dökmem lazım.
Sezonları da değerlendirmek istiyorum.
Birinci sezon, dizinin ilk sezonu olmasına rağmen çok heyecanlı ve akıcıydı. Tüm karakterleri tanıma imkanı sağlayıp, diğer sezonların alt yapısını oluşturan ve kurguyu akıcı hale getiren bir sezondu.
İkinci sezon baya şaşırtmalı ve komedi dolu bölümlerle çevriliydi. Her bir karakteri ayrı ayrı analiz etmişlerdi. Yeni gelen karakterleri de hemen sevdiren ve tanıtan bir sezondu.
Üçüncü sezonda resmen level atlamışlar. İzlerken tırsmadım değil. Çok başka bir dünyada geçiyor olaylar sanki. Çok etkilenerek izledim. İnsanların analizlerini yaptım resmen. Ve gerçekten bana bir şeyler kattı.
Son sezon ise... Resmen kalbimi parçaladı. İlk yarısı mükemmeldi. Cidden. Ekibi daha ne kadar sevebilirim bilmiyorum ama son sezonda yerimde duramadım. Tam benim istediğim ve sevdiğim şekilde olaylar gelişti. Kurgularına daha da aşık oldum. Ama ikinci yarıda bir kötü oldum. Hayır niye içim buruk bir şekilde bitirdiler ki diziyi. Rezil olacağımı bile bile söylüyorum; son bölümü ve ekstra iki bölümü zırlayarak izledim. Sanki ben yaşıyormuşum gibi. Dizi tamamen bitince 'kesinlikle favorim oldu, mahvetti beni, gerçek hayata dönmek istemiyorum' dedim ama bitti işte. Nasıl bitirirler ya! Son zamanlarda tekrardan devam edecekleri haberi geldi ama cıkss izlemem. Son sezonu izleyin, neden böyle dediğimi anlayacaksınız.
Of, son sezondan bahsedince yine kötü oldum. Daha ne diyebilirim bilmiyorum. İzleyin canlarım. Cidden izlenmeye değer bir dizi. Müthiş zekalar bir araya gelmiş, çılgın entrikalar dönüyor. En bi sevdiğimdir.
Ve size küçük bir sır vereyim mi ? Bu diziyi izledikten sonra bir cesaret geldi bana. Micheal'ı örnek alıp, ortalığı karıştırmak istercesine olaylara atlamak istedim. Ama popom yemiyor.
Son olarak favori repliklerim. Eminim ki bir yerlerde görmüşsünüzdür. İşte bu efsanevi replikler aslında Prison Break'den! (Üstlerine tıklayın.)
Kocaman sevgiler, öpücükler: Jane
Not: Durun son bir şey daha! Micheal'ı canlandıran Wentworh Miller, gerçek yaşamında eş cinsel olduğunu kabul etmiştir. Hadi toplanıp, ağlayalım kızlar. -.-
Aksiyon yok. Heyecanlı olay yok. Entresan, merak edici unsurlar yok. Sadece Anna'nın yeni hayatındaki değişikliklerini, habire Kai'yi düşünüp ona ulaşma yollarını bulmasını, Kai'nin köşe bucak kaçmasını, en sonunda dayanamayıp birbirlerini yemelerini okuyoruz. Kitap bundan ibaretti.
Ay çok mu sert yorum yaptım bilmiyorum ama ben bu aralar alışmışım beni şaşırtan, heyecanlandıran, kahkaha attıran kitaplara. Böyle arada denk geliyor. Durgun, hayattan mezdiren, karakterlerin uyuz davranışları falan... Gerçek hayatta zaten etrafımda yeterince sinir bozucu, uykumu getiren insanlar var. Onlardan kaçıp, kitaplara sığındığım zaman daha entrikalı, farklı ve beni uçuracak bir şeyler aramam gayet normal. O yüzden bu kitap beni tatmin etmedi. Yine de dediğim gibi kendini süper okutturuyor. Yazarın bu yönüne hayranım. Konu sıradan ama sıkmadan size sayfaları çevirttiriyor. Umudum hala diğer kitaplarda. Kitabın sonunda zaten bazı şeylerin sinyallerini vermiş yazar. Yeni karakterler de ortaya çıkmaya başladı. Artık şu Düklerin derslerini verip, hayatı yaşasın bu gençler!
Dizinin kurgusu cidden hem çok özgün hem de süper şaşırtmalı. Micheal Scofield bir mühendistir. Ama hapiste olan abisi Lincoln'ı kurtarmak için suç işler ve kendisini çok başka bir dünyada bulur. Fox River, cidden cehennemin somut halidir. Birbirinden beter serseriler, katiller, tecavüzcüler ve para göz gardiyanlar... Hepsini bir arada düşünün. Ama Micheal planını çoktan yapmıştır. Hapise girmeden önce binanın şemasını ve bazı ipuçlarını vücuduna dövme olarak yaptırmıştır. Geriye sadece göze çarpmadan bu yerden abisiyle kaçmak kalıyor. Ama tabii o kadar kolay değil hiçbir şey. Micheal sadece abisiyle kaçmayı planlarken ister istemez bir grup oluşturuyor. Ve inanın bana bu gruba bayılacaksınız. Bir yandan sevip, bir yandan sövüceksiniz. Çünkü herkes birbiri arkasından işler çeviriyor. Hepsi çakal. Hepsi büyük paralar ve bu delikten kaçma peşinde.
Bu dizi aynı zamanda birçok kategoriye girebilir. Dram, aksiyon, gizem, aşk, komedi... Her şeyden bir şeyler var. Ah, aşk demişken... Ya öyle güzel bir aşk hikayesi var ki cidden imrendim. :D Micheal Scofield'a aşık olmayacak kız tanımıyorum. O bakışları, keskin zekası, zarifliği, korumacı halleri... Ellerimi yelpaze yapmak zorunda kalıyordum hep. Aşık olduğu kadın da The Walking Dead'in zillisi Lori'ymiş. TWD'de kadından ne kadar nefret ettiysem bu dizide bir o kadar çok sevdim. Buradaki adı Sara'ydı. Ve öyle güzel bir ikili olmuşlar ki... Hani günümüzdeki dizilerde çiftler ya vıcık vıcık aşk yaşıyıp, löp diye ayrılıyorlar ya da yataktan çıkmak bilmiyorlar ya... Bu dizide açık seçik bir şey bulmak imkansız. Saf aşkı bulabilirsiniz. Ki bu diziye daha çok renk ve özgünlük katmış. Kocaman bir artı daha!
Dizideki karakterlerden bahsedersem... Her türden var. Psikopat olanı mı dersin dosttan öte kardeşliğe adım atan mı dersin... Müthiş bir ekip kurmuşlar. Karakterleri canlandıran oyuncuları ayakta alkışlamak istiyorum. Bu kadar mı mükemmel rol yapılır. Nedense bu dizide oyuncuların performanslarını takip edip, takdir ettim. Resmen gerçeklermiş de gerçek bir şeyi yakınlarından izliyormuşum gibi hissettim. Micheal-Sara çiftine yanıp tutuşacaksınız. Micheal-Fernando dostluğuna imreneceksiniz, T-Bag ve Bellick'e süperötesi kıl olabilirsiniz. Ajan Mahone ve Ajan Kellerman sinir krizlerine sokacaktır büyük ihtimalle. Gretchen'ın güzelliğine kapılmayın, tam bir şeytandır kendileri. Ajan Don'ı nedensizce sevdim. Micheal'ın abisi olmasına rağmen Lincoln'a gıcık olabilirisiniz. Bir karakter bu kadar odun olmamalı! Ay, resmen dedikodularını yapıyorum şuanda. İçimi döktüm. Diziyi izleyenler varsa yanıma uğrasınlar. İçimdekileri dökmem lazım.
Sezonları da değerlendirmek istiyorum. Birinci sezon, dizinin ilk sezonu olmasına rağmen çok heyecanlı ve akıcıydı. Tüm karakterleri tanıma imkanı sağlayıp, diğer sezonların alt yapısını oluşturan ve kurguyu akıcı hale getiren bir sezondu. İkinci sezon baya şaşırtmalı ve komedi dolu bölümlerle çevriliydi. Her bir karakteri ayrı ayrı analiz etmişlerdi. Yeni gelen karakterleri de hemen sevdiren ve tanıtan bir sezondu. Üçüncü sezonda resmen level atlamışlar. İzlerken tırsmadım değil. Çok başka bir dünyada geçiyor olaylar sanki. Çok etkilenerek izledim. İnsanların analizlerini yaptım resmen. Ve gerçekten bana bir şeyler kattı. Son sezon ise... Resmen kalbimi parçaladı. İlk yarısı mükemmeldi. Cidden. Ekibi daha ne kadar sevebilirim bilmiyorum ama son sezonda yerimde duramadım. Tam benim istediğim ve sevdiğim şekilde olaylar gelişti. Kurgularına daha da aşık oldum. Ama ikinci yarıda bir kötü oldum. Hayır niye içim buruk bir şekilde bitirdiler ki diziyi. Rezil olacağımı bile bile söylüyorum; son bölümü ve ekstra iki bölümü zırlayarak izledim. Sanki ben yaşıyormuşum gibi. Dizi tamamen bitince 'kesinlikle favorim oldu, mahvetti beni, gerçek hayata dönmek istemiyorum' dedim ama bitti işte. Nasıl bitirirler ya! Son zamanlarda tekrardan devam edecekleri haberi geldi ama cıkss izlemem. Son sezonu izleyin, neden böyle dediğimi anlayacaksınız.
Okulun ikinci yarısı başladığında Arrow'a başladım. Sonuçta Batmangillerden. DC'nin dizi yapımına el atmasına çok sevindim. Açıkçası çizgi roman okuyan biri değilim. Okumak da istiyorum ama hiç fırsatımı bulamadım. O yüzden yayınlanan dizilerini izliyorum. Arrow da bunlardan biri. Green Arrow, bence bu aralar en popüler dizilerden biri. Ben çok sevdim. Öyle böyle değil. Baş karaktere aşık olup, söveceksiniz. Çünkü bir yandan da çapkın biri. Konuyu nasıl anlatsam bilemiyorum. Ama şunu belirteyim, aksiyonu ve sağlam kurguyu seviyorsanız Arrow'a yapışın. O hareketleri, şaşırtıcı planları ve eğlenceli ekibi ile dizinin büyük hayranı olacaksınız. Güvenin bana.
The Flash, Arrow sayesinde başladığım biri dizi. Ki zaten yan dizisi olarak gösteriliyor. The Flash'ın baş karakteri Barry'i ilk Arrow'da tanıyacaksınız. Daha sonrasında bu dizide onun hikayesini izliyor olacaksınız. Flash, Arrow'dan daha farklı. Doğaüstü güçleri var. Yani dizimiz fantastik kıvamda. Dizi olmasına rağmen efektler müthiş. DC gerçekten bu alanda ilerliyor ve gelişiyor. Filmlerinden daha çok sevdim. Ve konusu elbette sağlam bir kurgudan oluşuyor. İlk sezonun sonunda kafayı yiyebilirsiniz. Şuan ilk sezonu full izleyebilirsiniz ama size küçük bir uyarı vereyim. Arrow'un ilk 2 sezonunu izleyin. Daha sonrasında 3.sezona geçmeden önce bir Flash bir Arrow izleyin. Bazı bölümler bağlantılı. Kopukluklar yaşamamınız için bu yöntemi öneriyorum.
Bir diğer süper kahramanımız ise Daredevil. Bunu listeye ekleyip eklememe arasında kaldım çünkü ilk sezon çok bunaltıcıydı. Konuyu çok ağır işlemişler. Bazı sahneler saçma geldi. Çizgi romanı nasıldır, bilemem ama ilk sezon 13 bölümden oluşmasına rağmen baya zorlu izledim. Sezon finalinde ama 'kesinlikle devam edeceğim' dedim. Çünkü bu diziden ümidim var. İkinci sezonun daha renkli ve hareketli olacağını ümit ediyorum. Aynı şekilde ekibin de öyle olmasını umuyorum. Marvel yapımlarını seviyorsanız zaten bu diziye balıklama atlarsınız ama size küçük bir uyarı daha; Marvel'in filmleri çok daha güzel. Dizi de henüz yerlerinde sayıyorlar.
Diğer bir dizi ise Hannibal. Bu diziyi daha önce niye kimse bana önermedi ? Tam benim sevdiklerim arasındaymış! Psikopatça, çılgınca olan kurguları severim. Hem de çok. Bana da 'psikopat mısın Jane' diyebilirsiniz. Nedense gerçek dışı -ki bu gerçek dışı da olmayabilir- şeyleri çok seviyorum. Hannibal'ı da bu yüzden sevdim sanırım. Ağır bir konusu vardı. Bazı bölümlerde cidden bunaldım ama genel olarak çok sevdim. Mideniz kaldırıyorsa bu diziyi izleyin. Böyle diyorum çünkü Hannibal, insan eti yiyen biri. Boşuna Hannibal-Cannibal* demiyorlar. (yamyam*) Bir insan bu kadar mı soğukkanlı cinayet işler, yemek tarifi yazıp, pişirir ? Daha anlatayım mı ? Adamın öldürme yöntemleri bile hayret verici. Elbette onaylamıyorum ama diziyi dizi yapan olay bu. Bir izleyin de adamlar neler yapıyor görün. Bazen tırsmadım değil hani.
Cinder, kurgumuzda baş karakter. Üvey annesi ve iki üvey kız kardeşi ile beraber yaşayan bir mekanik ustasıdır. Ama dış görünüşü masallardaki gibi değildir. Vücudunun bazı bölümleri metaldir. Çok küçükken bir yangın sırasında yaralanır ve ancak böyle tedavi edilir. Bu yüzden üvey annesi ve bazı kişiler tarafından da say-borg olarak adlandırılıyor. Buna rağmen Cinder, çarşı gibi bir yerde android'i Iko ile çalışıp, üvey annesine para götürmektedir. Kendi halindedir ama bu Cinder'ın bazı farklılıkları var. Bunları elbette anlatamam. Kitapta okuyunca anlayacaksınız ve şaşıracaksınız. Açıkçası yazar kitabın başlarında ipuçlarını arka arkaya verdiği için olayı çabuk çözdüm ve meraksız okudum. Yine de kitabın akıcılığı kaybolmadı.
Tehlikeli Kızıl, Leah'ın kurgusunu tanımlayan en uygun kitap ismi. Bir yandan günümüz olaylarını bir yandan da geçmişi anlatan kısa ama dolu dolu bir kitaptı. Leah, sonunda her şeyi elde etmiş gibi görünen ama inanılmaz intikamcı ve kırılgan bir karakter. Evet, Fırsatçı'da onu baya kötü benimsedik. Ki bu kitapta daha çok nefret bile edebilirsiniz. Çocuğu doğduktan sonra resmen tüm çirkefliğini ortaya koyuyor. Bebeğiyle ilgilenmiyor, iğrenç bir yaratık gözüyle bakıyor ve çoğu zaman varlığını unutuyor. Evet, bazen bu durum cidden komikti. Leah, inanılması zor bir karakter. Caleb'le kafayı yemiş durumda. Ciddi anlamda hemde. Caleb'in aklının hala Olivia'da olduğunu biliyor. Bu yüzden hata üstüne hata yapıyor. Ve bir de Caleb, kızı Estella'yı öyle çok seviyor ki Leah bunu bile kıskanıyor. İnanabiliyor musunuz ? Zaten kitabı okurken hep bi tedirgin olma halindesiniz. Leah ne zaman kucağına bebeği alsa 'kesin bir şey olacak' diyordum. Neyse ki kazasız belasız kitabı bitirdik. Tabii bebeği gerçekten unuttuğu zamanlar vardı. Kesinlikle okuyup, görmelisiniz.
Bunların dışında... Leah'ın Caleb'le nasıl tanıştığını, Olivia'nın olmadığı zamanlarda nasıl bir süreçten geçtiklerini ve Leah'ın ailevi meselelerini göreceksiniz. Şaşırtıcı bilgiler vardı. Sonunda zaten ayrı bir şok olup, kahkaha atacaksınız. Gider ayak Leah yine Leah'lığını yapıyor. Hem de çok fena. :D Nedense bir tarafım Leah'ıyı sevdi. Her zaman havalı insanların, göründüklerinden daha kırılgan olduklarını bilip, anlayışlı davranmaya çalışırım. Leah da bu kategoride kesinlikle. *göz kırpmalar*
